1. پلیمر پایه (مواد اولیه اولیه)
رزین پلی اتیلن با چگالی متوسط (MDPE).
معمولاً از اتیلن از طریق پلیمریزاسیون (اغلب از کاتالیزورهای زیگلر-ناتا یا متالوسن استفاده می شود) مشتق می شود.
محدوده چگالی:0.926-0.940 g/cm³
طبقه بندی مواد رایج:
PE80(نسل قدیمی، هنوز به طور گسترده استفاده می شود)
PE100(استحکام بالاتر، گاهی اوقات در محدوده HDPE همپوشانی دارد، اما می توان آن را برای رفتار MDPE فرموله کرد)
2. کربن سیاه (برای لوله های سیاه)
اضافه شده در ~2-2.5٪
توابع:
مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش (جلوگیری از تخریب پلیمر در فضای باز)
دوام طولانی مدت-را بهبود می بخشد
اندازه ذرات و پراکندگی برای عملکرد بسیار مهم هستند
3. آنتی اکسیدان ها
جلوگیری از اکسیداسیون حرارتی در طی:
پردازش اکستروژن
عمر طولانی-
به طور معمول شامل:
آنتی اکسیدان های اولیه (فنل های بازدارنده)
آنتی اکسیدان های ثانویه (فسفیت ها)
4. تثبیت کننده های UV (برای لوله های غیر مشکی)
زمانی که لوله ها رنگی هستند استفاده می شود (مثلاً زرد برای گاز، آبی برای آب)
جایگزین ها یا مکمل های کربن سیاه:
HALS (تثبیت کننده های نور آمین با مانع)
5. رنگدانه ها / مستربچ ها
برای شناسایی و کدگذاری:
زرد→ لوله های گاز
راه راه آبی← آب آشامیدنی
باید با پلی اتیلن سازگار باشد و خواص مکانیکی را به خطر نیندازد
6. وسایل کمکی پردازش (اختیاری)
بهبود پایداری اکستروژن و پرداخت سطح
مثال ها:
روان کننده ها
عوامل ضد{0}}بلاک
ویژگی های کلیدی مواد به دست آمده است
ترکیب این مواد خام لوله های MDPE را می دهد:
عالیانعطاف پذیری(بهتر از HDPE)
بالامقاومت در برابر ضربهبه خصوص در دماهای پایین
خوبمقاومت در برابر رشد کند ترک (SCG)
قابل اعتمادمقاومت شیمیایی
نکته کاربردی (دیدگاه مهندسی)
در مقایسه با HDPE:
MDPE داردسختی کمتر اما شکل پذیری بیشتر، آن را برای:
شبکه های توزیع گاز
تاسیساتی که نیاز به خمش یا تحمل حرکت زمین دارند
