مقدمه
یک خط لوله طولانی در طول عمر خود به همان اندازه باقی نمی ماند. با افزایش و کاهش دمای لوله، ابعاد آن تغییر می کند. در یک بخش کوتاه، این حرکت ممکن است به سختی قابل توجه باشد. با این حال، در طول چند صد متر یا چندین کیلومتر، تغییر ابعاد انباشته شده می تواند به یک ملاحظات مهندسی مهم تبدیل شود.
چالش فقط این نیست که یک لوله هنگام گرم شدن منبسط می شود و وقتی سرد می شود منقبض می شود. سوال واقعی این است که این جنبش به کجا می رود. یک خط لوله ممکن است آزادانه حرکت کند، در محدوده مجاز خم شود، در امتداد تکیه گاه های خود بلغزد یا نیروها را به لنگرها و تجهیزات متصل منتقل کند. اگر نصب مسیر حرکت مناسبی را فراهم نکند، انبساط حرارتی می تواند به یک بار اضافی بر روی سیستم خط لوله تبدیل شود.
این موضوع در خطوط لوله پلی اتیلن شایسته توجه ویژه است. پلی اتیلن به طور کلی ضریب انبساط حرارتی بالاتری نسبت به فولاد دارد، اما مدول الاستیک آن بسیار کمتر است. در نتیجه، حرکت حرارتی و نیروهای تولید شده در هنگام مهار حرکت باید بر اساس مواد واقعی لوله و ترتیب نصب ارزیابی شود. راه حل خط لوله فولادی نباید به سادگی برای PE کپی شود.
دمای لوله مهمتر از دمای هوا است
قبل از محاسبه انبساط، طراح باید بفهمد که خود لوله چقدر گرم یا سرد می شود.
برای یک خط لوله در معرض، نور مستقیم خورشید می تواند دمای دیواره لوله را بالاتر از دمای هوای اطراف افزایش دهد. رنگ لوله، تابش خورشیدی، سرعت باد، وضعیت سطح و دمای محیط انتقال همه بر نتیجه تأثیر میگذارند. خط لوله ای که آب نسبتاً خنک را از طریق یک منطقه آفتابی حمل می کند، ممکن است مشخصات دمایی متفاوتی را نسبت به یک خط لوله خالی که در معرض هوای یکسان قرار دارد، تجربه کند.
خطوط لوله مدفون رفتار متفاوتی دارند. خاک اطراف سرعت و بزرگی تغییرات دما را کاهش می دهد، بنابراین لوله معمولاً محیط حرارتی پایدارتری را تجربه می کند. این بدان معنا نیست که لوله های پلی اتیلن مدفون کاملاً عاری از حرکت حرارتی هستند. لوله هنوز هم می تواند منبسط یا منقبض شود، به ویژه در طول انتقال از نصب به عملیات.
دمای محیط انتقال نیز مهم است. در یک خط لوله طولانی آب، دمای سیال ممکن است در طول مسیر به تدریج به دمای زمین اطراف نزدیک شود. بنابراین لوله نزدیک ورودی ممکن است در دمایی متفاوت از لوله در پایین دست کار کند.
به همین دلیل، استفاده از یک مقدار دمای هوا در فضای باز برای کل خط لوله ممکن است یک محاسبه غیر واقعی ایجاد کند. طراحی باید دمای مورد انتظار دیوار لوله را تحت شرایط عملیاتی و نصب واقعی در نظر بگیرد. قبل از انتخاب راه حل، حرکت پتانسیل را محاسبه کنید

قبل از انتخاب راه حل، حرکت پتانسیل را محاسبه کنید
برای لوله ای که آزاد یا منقبض می شود، تغییر نظری طول را می توان با استفاده از معادله زیر محاسبه کرد:
ΔL = × L × ΔT
کجا:
ΔL=تغییر در طول لوله (متر)
= ضریب خطی انبساط حرارتی (درجه ⁻1)
L=طول لوله اصلی (متر)
ΔT=تغییر دمای لوله (درجه)
این معادله حرکت حرارتی آزاد را محاسبه می کند. این به طور مستقیم جابجایی واقعی یک خط لوله مدفون یا مهار شده را پیش بینی نمی کند. اصطکاک خاک، مقاومت پشتیبانی، لنگرها، خم ها و سازه های متصل همگی بر نحوه پاسخ خط لوله به تغییرات دما تأثیر می گذارند.
یک مثال ساده شده را در نظر بگیرید. یک خط لوله پلی اتیلن 1000 متری افزایش دمای لوله را 20 درجه تجربه می کند. با استفاده از ضریب انبساط حرارتی 1.8 × 10-4 درجه -1، انبساط آزاد نظری عبارت است از:
ΔL = 1.8 × 10⁻⁴ × 1,000 × 20
ΔL = 3.6 m
این نتیجه به این معنی نیست که یک خط لوله مدفون به طور فیزیکی 3.6 متر به جلو حرکت می کند. اگر کل طول لوله آزاد باشد که به طور یکنواخت منبسط شود، انبساط نظری را نشان می دهد. در یک نصب واقعی، خاک اطراف و محدودیتهای ساختاری الگوی حرکت را تغییر میدهند.
مقدار این محاسبه این است که مقیاس حرکت بالقوه را نشان می دهد. همچنین به مهندسان کمک می کند تا تشخیص دهند کدام بخش از یک خط لوله طولانی نیاز به توجه بیشتری دارد. ضریب مورد استفاده در طراحی نهایی باید از داده های مواد قابل اعتماد قابل استفاده برای لوله واقعی بدست آید.
خطوط لوله مدفون متکی به تعامل با خاک اطراف است
یک خط لوله پلی اتیلن مدفون که به درستی نصب شده باشد تا حدودی توسط خاک اطراف آن مهار می شود. همانطور که لوله تلاش می کند منبسط یا منقبض شود، فشار تماس و اصطکاک بین لوله و مواد اطراف آن در برابر حرکت محوری مقاومت می کند.
این یکی از دلایلی است که خطوط لوله پلیاتیلن مدفون معمولاً به حلقههای انبساط و تکیهگاههای کشویی مورد استفاده در بسیاری از تاسیسات در معرض نیاز ندارند.
با این حال، مهار خاک یک مقدار ثابت نیست که بتوان آن را بدون بررسی شرایط ساخت و ساز فرض کرد. مواد پسپوش، تراکم، هندسه ترانشه، آبهای زیرزمینی و تداوم تماس خاک، همگی بر تعامل بین لوله و زمین تأثیر میگذارند.
خط لوله ای را در نظر بگیرید که از چندین شرایط مختلف زمینی عبور می کند. یک بخش ممکن است در مواد دانه ای به خوبی متراکم نصب شود، در حالی که بخش دیگر از خاک نرم یا یک ترانشه سنگی عبور می کند. مهار در طول مسیر لزوما یکنواخت نخواهد بود. مناطق و حفره های ضعیف در اطراف لوله نیز می توانند تکیه گاه ناهموار ایجاد کنند.
مکان هایی که یک لوله مدفون وارد یا از یک محفظه بتنی، ساختار شیر یا بخش در معرض آن خارج می شود، شایسته توجه ویژه است. بخش مدفون معمولی ممکن است توسط خاک مهار شود، در حالی که بخش نزدیک سازه تابع شرایط مرزی متفاوتی است. اگر انتقال به درستی طراحی نشده باشد، حرکت ممکن است در اطراف اتصال متمرکز شود.
دمای ساختمان یکی دیگر از عوامل است. لوله ای که در زیر نور مستقیم خورشید قرار می گیرد، پس از قرار گرفتن در یک سنگر سایه دار و پوشاندن می تواند خنک شود. اگر اتصالات نهایی در حالی که لوله هنوز به طور قابل توجهی گرمتر از شرایط عملیاتی مورد انتظار است تکمیل شود، انقباض بعدی ممکن است بارهای ناخواسته ایجاد کند.
ترتیب نصب مناسب به ابعاد لوله، شرایط محل و دستورالعمل های سازنده بستگی دارد.
خطوط لوله روی زمین نیاز به یک مسیر حرکت برنامه ریزی شده دارند
یک خط لوله در معرض نوسانات دمایی مستقیم تری نسبت به خط لوله مدفون تجربه می کند. در طول روز، نور خورشید می تواند لوله را گرم کند، در حالی که دمای پایین در شب باعث انقباض آن می شود. تغییرات فصلی می تواند تفاوت را حتی بیشتر کند.
طراحی باید مشخص کند که این حرکت در کجا مجاز است رخ دهد.
یک روش استفاده از انعطاف پذیری طبیعی لوله است. تغییر جهت، خمیدگی های طراحی شده مناسب و فاصله کافی می تواند به خط لوله اجازه دهد تا حرکت را بدون تکیه بر یک دستگاه انبساط جداگانه انجام دهد.
روش دیگر مهار حرکت در مکان های انتخاب شده است. لنگرها حرکت را در نقاط مشخص کنترل می کنند، در حالی که بخش های بین آنها برای پاسخ به بارهای حرارتی حاصل طراحی شده اند. این آرایش مستلزم درک روشنی از نحوه حرکت لوله و انتقال نیروها است.
یک خط لوله پلی اتیلن که روی سطح زمین گذاشته می شود ممکن است از آرایش مارپیچ کنترل شده به جای کشیده شدن به یک خط کاملا مستقیم استفاده کند. افست های جانبی با تغییر دمای لوله، فضایی را برای حرکت فراهم می کنند.
برای خطوط لوله پشتیبانی شده، تغییر مسیر گاهی اوقات می تواند انعطاف پذیری طبیعی ایجاد کند. در مواردی که هندسه موجود ناکافی است، ممکن است یک حلقه جبران یا آرایش مهندسی شده دیگری در نظر گرفته شود.
نکته مهم این است که حرکت باید برنامه ریزی شود. لوله ای که قصد لغزش دارد نباید توسط تکیه گاه سفت و سخت ناخواسته مسدود شود. یک خط لوله مهار شده نباید به اتصالی متکی باشد که هرگز برای مقاومت در برابر بارهای حاصل طراحی نشده است.

لنگرها و راهنماها نباید به عنوان یک جزء در نظر گرفته شوند
یک لنگر برای مهار حرکت در یک مکان مشخص در نظر گرفته شده است. یک راهنما جهت حرکت لوله را کنترل می کند در حالی که اجازه حرکت در امتداد محور مورد نظر را می دهد.
این تمایز در خطوط لوله در معرض طولانی اهمیت می یابد. اگر تعداد زیادی تکیه گاه به طور صلب ثابت شوند، ممکن است لوله در چندین مکان ناخواسته مهار شود. سپس حرکت حرارتی می تواند نیروهای اضافی در لوله، ساختارهای پشتیبانی و اتصالات ایجاد کند.
از طرف دیگر، هدایت ناکافی می تواند به لوله اجازه دهد تا به طرفین حرکت کند، به سازه های مجاور ساییده شود یا بارهای خمشی بر اتصالات وارد کند.
بنابراین ترتیب پشتیبانی باید به عنوان بخشی از سیستم کنترل حرکت خط لوله در نظر گرفته شود. طراح باید محل قرارگیری لنگرها، جهت حرکت لوله، اینکه آیا راهنماها اجازه حرکت را می دهند و آیا فاصله کافی در طول مسیر وجود دارد را تعیین کند.
سوپاپ ها و سایر اجزای سنگین نیز نیاز به توجه دارند. وزن آنها نباید اجازه ایجاد بارهای خمشی غیرضروری در مقاطع لوله مجاور ایجاد کند. اتصالات تجهیزات باید بررسی شود تا اطمینان حاصل شود که خط لوله نیروهای حرارتی یا مکانیکی ناخواسته را به پمپ ها، مخازن یا سایر سازه های متصل منتقل نمی کند.
فاصله لنگر نباید صرفاً با تقسیم خط لوله به بخش های مساوی انتخاب شود. این بستگی به ابعاد لوله، محدوده دمای عملیاتی، سختی مواد، هندسه مسیر، اصطکاک پشتیبانی و قدرت سیستم مهار دارد. برای PE، مدول الاستیسیته نیز با دما و مدت بارگذاری متفاوت است. ارزش مواد کوتاه مدت نباید به طور خودکار برای نشان دادن هر شرایط عملیاتی بلند مدت استفاده شود.
اتصالات انبساط به طور خودکار پاسخگو نیستند
نصب درزهای انبساط در فواصل منظم ممکن است راه حلی ساده برای یک خط لوله طولانی به نظر برسد. با این حال، در عمل، این اجزاء اتصالات و الزامات نگهداری اضافی را معرفی می کنند.
مناسب بودن آنها به مواد لوله، فشار داخلی، جهت حرکت، آرایش اتصال و نیروهای ایجاد شده توسط خود اتصال بستگی دارد.
دستگاهی که برای لوله کشی فولادی طراحی شده است نباید به طور خودکار برای پلی اتیلن مناسب فرض شود. قطعه انتخاب شده باید با سیستم لوله و شرایط عملکرد آن سازگار باشد. راهنمای Chevron Phillips Chemical همچنین تاکید می کند که اتصالات انبساط مورد استفاده با HDPE باید به طور خاص برای آن کاربرد طراحی شوند. مطالب منتقل شده می تواند بر تصمیم نیز تأثیر بگذارد. در کاربردهای معدنی، یک خط لوله ممکن است دوغاب حاوی شن، سنگ یا ذرات معدنی را انتقال دهد. یک جزء داخلی که محدودیتها یا آشفتگی اضافی ایجاد میکند، ممکن است نگرانیهای عملیاتی را ایجاد کند، بهویژه در جاهایی که جامدات ساینده وجود دارند.
قبل از افزودن درزهای انبساط، تیم طراحی باید ارزیابی کند که آیا انعطاف پذیری خود خط لوله، هندسه مسیر، آرایش پشتیبانی یا مهار کنترل شده می تواند حرکت مورد انتظار را به طور مناسب تری تطبیق دهد یا خیر.
یک اتصال انبساط باید انتخاب شود زیرا حرکت محاسبه شده و شرایط نصب آن را ایجاب می کند، نه صرفاً به دلیل طولانی بودن خط لوله.
دمای نصب می تواند بر اتصال نهایی تأثیر بگذارد
تفاوت بین دمای نصب و دمای کار گاهی نادیده گرفته می شود.
خط لوله پلی اتیلن را تصور کنید که در یک بعد از ظهر گرم در فضای باز مونتاژ شده است. در آن لحظه، لوله پس از خنک شدن یک شبه گرمتر و طولانی تر از آن چیزی است که ممکن است باشد. اگر تمام اتصالات در حالی که لوله داغ باقی می ماند تکمیل شود، انقباض بعدی ممکن است باعث ایجاد اتصالات شود یا بخش هایی را تغییر دهد که به اندازه کافی مهار نشده اند.
وضعیت معکوس نیز ممکن است. یک خط لوله نصب شده در شرایط سرد ممکن است پس از قرار گرفتن در معرض نور مستقیم خورشید یا شرایط عملیاتی گرمتر منبسط شود.
به همین دلیل، تیم نصب باید قبل از تکمیل اتصالات نهایی، اتصال تجهیزات یا تعمیر آخرین نقاط مهار، دمای لوله را در نظر بگیرد. ثبت شرایط نصب همچنین می تواند به مهندسان کمک کند تا مشکلات حرکت یا تراز بعدی را درک کنند.
دمای نصب واحدی برای هر پروژه مناسب نیست. روش مناسب به قطر لوله، ترتیب مسیر، نوع اتصال، دمای عملیاتی مورد انتظار و توصیه های سازنده بستگی دارد.
قبل از راه اندازی چه مواردی باید بررسی شود؟
برای یک خط لوله مدفون، بازرسی باید شامل شرایط بستر و پسپر کردن، سوابق ترانشه، درمان انتقالهای سازهای و آرایش اطراف اتاقکها و سایر سازههای صلب باشد. همچنین بررسی اینکه آیا اتصالات نهایی در شرایط دمایی مناسب تکمیل شده اند یا خیر ارزش دارد.
برای یک خط لوله روی زمین، بازرسی باید مشخص کند که آیا تکیه گاه های لغزنده واقعاً می توانند حرکت کنند، آیا راهنماها به درستی قرار گرفته اند و آیا لنگرها ایمن هستند یا خیر. فاصله موجود باید در طول مسیر، به ویژه در نزدیکی پیچ ها، شاخه ها و تقاطع های سازه ای بررسی شود.
نصب های مختلط سزاوار توجه بیشتری هستند. یک خط لوله ممکن است قبل از اینکه از روی زمین برای عبور از یک جاده، وارد شدن به یک کارخانه فرآوری یا اتصال به یک ایستگاه پمپاژ از سطح زمین خارج شود، چندین کیلومتر زیر زمین حرکت کند. بخش های مدفون و در معرض لزوماً به تغییرات دما به یک شکل پاسخ نمی دهند. انتقال باید شرایط مهار متفاوت آنها را در نظر بگیرد.
یک خط لوله می تواند حرکت در امتداد بیشتر مسیر خود را بپذیرد و همچنان بارهای زیادی را در یک اتصال صلب ایجاد کند. به همین دلیل است که بازرسی باید شامل شیرها، پمپ ها، فلنج ها، نازل های تجهیزات و اتصالات انشعاب به جای تمرکز بر بخش های مستقیم لوله باشد.
سوالات متداول
س: آیا یک خط لوله پلی اتیلن طولانی همیشه به اتصالات انبساط نیاز دارد؟
پاسخ: خیر. بسیاری از خطوط لوله پلی اتیلن مدفون تا حدی به مهار خاک متکی هستند. سیستمهای روی زمین اغلب میتوانند از انعطافپذیری لوله، تغییر مسیر و آرایش پشتیبانی مهندسی شده استفاده کنند. درزهای انبساط زمانی در نظر گرفته می شوند که حرکت محاسبه شده و شرایط نصب آنها را ایجاب کند.
س: چرا انبساط حرارتی در خطوط لوله پلی اتیلن روی زمین بیشتر قابل توجه است؟
پاسخ: لوله های در معرض تغییرات دمایی مستقیم تری ناشی از نور خورشید و شرایط محیطی را تجربه می کنند. آنها همچنین فاقد تماس مداوم با خاک هستند که به مهار حرکت در تاسیسات مدفون کمک می کند.
س: آیا لوله های پلی اتیلن مدفون هنوز هم تنش حرارتی را تجربه می کنند؟
ج: بله. مهار خاک حرکت آزاد را محدود می کند، اما تغییرات دما همچنان می تواند تنش طولی ایجاد کند. پاسخ به شرایط خاک، کیفیت نصب، دمای لوله و هندسه خط لوله بستگی دارد.
س: آیا لوله باید بلافاصله پس از گذاشتن در ترانشه وصل شود؟
پاسخ: نه لزوما. اگر لوله تغییرات دمایی قابل توجهی را تجربه کرده باشد، ممکن است نیاز باشد که توالی نصب اجازه دهد تا قبل از تکمیل اتصالات نهایی مشخص، دما تثبیت شود. این روش باید از مشخصات پروژه و دستورالعمل های سازنده پیروی کند.
س: اشتباه رایج هنگام طراحی حرکت حرارتی برای یک خط لوله طولانی چیست؟
پاسخ: با فرض اینکه کل خط لوله یا آزادانه حرکت کند یا کاملاً ثابت بماند. تاسیسات واقعی شامل شرایط خاک، تکیه گاه ها، سازه ها و اتصالات مختلف است. هر بخش باید با توجه به نحوه حرکت و محل انتقال بارهای حاصل ارزیابی شود.
درخواست کنیدیک UHMWPEسهمیه لولهn
|
مرحله |
فرآیند |
|
1 |
ارسال الزامات- DN، فشار، کمیت و کاربرد |
|
2 |
تایید مشخصات- نوع لوله، اندازه، ضخامت دیواره و اتصال |
|
3 |
نقل قول- قیمت، زمان تحویل، بسته بندی و شرایط حمل و نقل |
|
4 |
سفارش و تولید- قرارداد، پرداخت و تولید |
|
5 |
بازرسی و تحویل- بازرسی کیفیت و حمل و نقل |
برایلوله استخراج UHMWPE، لوله فولادی با پوشش UHMWPE، زانویی UHMWPE و فلنج های پیوندی، برای ما ارسال کنید:
DN + PN + نوع دوغاب + غلظت جامد + اندازه ذرات + سرعت جریان + طول خط لوله + مقدار
Luoyang Zhengju New Materials Technology Co., Ltd.
WhatsApp:+86 19937270645
ایمیل: baibaili456@gmail.com
وی چت: +86 19937270645
بهترین قیمت را برای خط لوله دوغاب سنگ زنی خود دریافت کنید.